PS: I love you
donderdag 26 mei 2011 / door Sabine Cordonnier
Als iets ingrijpends in je leven gebeurt, krijg je vaak het goed bedoelde advies : “Je moet verder gaan”. Wat is dat: “verder gaan”? Hoe doe je dat “verder gaan”? Als een dierbare sterft, als je kind een handicap blijkt te hebben, als een hechte vriendschapsgroep ontbonden wordt, als… Dan stop je niet met ademen. Is dat “verder gaan” ? Of je dagelijkse leven weer opnemen; is dat “verder gaan” ?
Het is 7,5 jaar geleden dat mijn man is overleden en ik heb het gevoel dat ik het pas sinds korte tijd echt heb kunnen “plaatsen”. Is dat dan pas “verder gaan”?
De dood van mijn nichtje, bijna twee jaar geleden, voelt op vele momenten nog steeds rauw. Echter op andere momenten geeft ze mij kracht en zegt ze me : “tanteke, ook als het moeilijk gaat, er is altijd iets moois om van te genieten”. Is dat dan “verder gaan”?
Ik weet het niet… Ieder zal dit voor zichzelf moeten uitzoeken. Eén ding is wel zeker : Je weet nooit op voorhand wanneer het aan jou is om “verder te gaan”. We kunnen ons leven nou eenmaal niet “plannen”.
En dat probeert Holly, hoofdpersonage in deze film, net wel. Vanaf de eerste seconde ben je getuige dat het dolverliefde koppel meer is dan zomaar ‘beste kameraden’ ; ze zijn zielsverwanten. Wanneer Gerry (in het begin van de film) sterft, stort Holly’s wereld in. En dan… komen er maandelijks brieven van Gerry die steeds eindigen met “PS I love you”. Hij probeert haar te helpen om “verder te gaan”.
Het is voorspelbaar of dit wel of niet zal lukken (knipoog) maar dit maakt voor mij de boodschap niet minder waardevol. En ik… ik ben nog steeds bezig met “verder te gaan”. Vraag me niet wat het is, of hoe ik het doe…
PS Ondanks de ernstige invalshoek kon ik de vele komische scènes wel appreciëren.
PS I love you
Sabine
