Pride and Prejudice
donderdag 14 juli 2011 / door SYL
Onderzoek heeft uitgewezen dat we in de eerste paar minuten na een eerste ontmoeting onze mening over de ander al gevormd hebben. Op zich niets mis mee, zolang je jezelf vervolgens de ruimte geeft om die eerste indruk bij te stellen zodra je meer ervaring met de betreffende persoon hebt opgedaan.
En dat laatste blijkt in de praktijk nog wel eens lastig. Zowel als de persoon veel leuker blijkt te zijn als wanneer de persoon juist minder leuk blijkt te zijn dan gedacht. In beide gevallen moet je immers aan jezelf toegeven dat jouw eerste indruk niet klopte en op één of andere manieren vinden we het (bijna) allemaal enorm vervelend om iets fout te hebben. En bijten we ons dus vervolgens vast in het eerste beeld dat we van die persoon hadden, zelfs als we daarmee onszelf of die ander daarmee onrecht aandoen.
In grote lijnen is dat ook het thema van de klassieker ''Pride and Prejudice''. Oorspronkelijk een boek van Jane Austen, maar inmiddels al op verschillende manieren verfilmd. En hoewel ik persoonlijk de TVserie-uitvoering (met Colin Firth als de legendarische Mr. Darcy) heel mooi gemaakt vind (door de lengte van de serie was er ruimte om het boek behoorlijk trouw te blijven), raakt de (kortere) speelfilm uit 2005 in mijn beleving beter de kern van hoofdpersoon Elisabeth Bennett (een rol van Keira Knightley). Als een tornado van meningen, trots en vooroordelen wervelt ze over het scherm en natuurlijk heeft ook Mr. Darcy zo z'n eigen trots en vooroordelen...
Als ik je vertel dat deze Mr. Darcy vorm krijgt door acteur Matthew Macfadyen, zal er wellicht een belletje gaan rinkelen... inderdaad, onze Dobermann - die in deze e-krant zijn eigen rubriek heeft - heet Fadyen en dat is geen toeval. We waren op zoek naar een stoere Dobernaam en waren inmiddels allebei behoorlijk onder de indruk van deze acteur. Niet alleen door deze rol in Pride and Prejudice, trouwens, maar door al z'n films (waarvan we de meeste gezien hebben).
Maar trots en vooroordeel, dus. Deze film is een mooie gelegenheid om eens naar jezelf te kijken. Hoe sta jij in de wereld? Heb je ook meteen een mening klaar en ben jij bereid om die mening aan te passen? Of blijf je stug volhouden aan jouw gelijk, ook als duidelijk wordt dat je daarmee jezelf en/of die ander tekort doet?
Je kunt natuurlijk ook gewoon heerlijk wegdromen in dit kostuumdrama en de lastige vragen onbeantwoord laten...
