My Sister's Keeper
donderdag 10 maart 2011 / Door Sabine Cordonnier
Iedereen wordt er - direct of indirect - mee geconfronteerd. Hij komt je leven binnengeslopen, nestelt zich, bereidt zich heimelijk voor en slaat dan met volle kracht toe. Het gaat je leven beheersen en overheersen en dat van ieder-een om je heen. Zo is het ook in de film My Sister’s Keeper.
Op kleuterleeftijd wordt Kate, het dochtertje van Sara ( Cameron Diaz) en Brian (Jason Patric) getroffen door leukemie. Het broertje Jesse (Evan Ellingson) is niet geschikt als stamceldonor.
Na de verwerking van de eerste emoties zijn Sara en Brian bereid alles te doen om hun dochtertje te redden : zelfs een baby ‘ontwerpen’ met als taak ‘het leven van zus Kate redden’.
En zo wordt Anna (Abigail Breslin) ‘gefabriceerd’. Ergens voelt dit voor mij ‘onnatuurlijk’ aan, is dit ethisch verantwoord? Langs de andere kant : ik zou het misschien ook overwegen als ik in dezelfde situatie zou zitten…
Vanaf de eerste minuut word ik meegezogen in Anna’s visie van ‘hoe zieltjes in de hemel een lichaam zoeken’. Zij noemt het toeval, ik niet, maar ik begrijp wat ze bedoelt. Ik voel hoe het voor haar is om met zo’n last op je schouders de wereld ingestuurd te worden.
Op 11-jarige leeftijd heeft ze er genoeg van en eist ze, via een advocaat (Alec Baldwin) het recht op om zelf over haar lichaam te mogen beschikken. Ik kan respect opbrengen voor haar keuze.
Dit impliceert jammer genoeg ook dat Kate ten dode opgeschreven is. Vanuit dat standpunt vind ik het dan weer ‘harteloos’. Dit wordt prachtig weergegeven door Cameron Diaz, de mama die tot het uiterste gaat om haar oudste dochter te redden.
Naarmate de film vordert, wordt het me steeds duidelijker hoe moeilijk de mama het heeft om Kate los te laten. Haar hele leven draait rond ‘Kate in leven houden’.
Het raakt me nog meer omdat ik deeltjes van mijn eigen zus herken.
Haar 19-jarige dochter Soraya, mijn nichtje, heeft na 11,5 maand hard vechten, de oneerlijke strijd tegen leukemie verloren. Er zijn heel wat gelijkenissen en ook heel wat verschillen met de film. (ik refereer naar de onderlinge relaties tussen de gezinsleden : moeder, vader, oudste zieke dochter, jongere broer en jongere zus)
Mijn zus ging ook tot het uiterste om haar dochter te redden, echter meestal rekening houdende met hoe het hele gezin dit ervoer.
In de film is de moederliefde en doorzetting zo groot, dat alles moet wijken voor het doel ; dat Sara soms als een bulldozer over de gevoelens van zowel haar zieke dochter als van de andere gezinsleden heen walst.
Zo begrijpelijk vanuit haar angst om het gevecht te verliezen. Haar liefde is zo enorm, maar het is de angst die haar soms ‘onmenselijk en tegelijkertijd diepmenselijke’ beslissingen doet nemen.
Liefde en angst… Zo nauw met elkaar verbonden. Doch handelen uit liefde geeft zoveel meer innerlijke rust dan handelen uit angst… Zo gemakkelijk gezegd….
Het allerbelangrijkste dat er voor mij gedurende de hele film blijft uitschieten is mijn nichtjes motto : “Mijn leven is van mij” (*)
Elk personages maakt evoluties mee ; uiteindelijk komen ze allemaal tot het
besef: “ik heb altijd een keuze”.
En hoe ervaart Kate (Sofia Vasssilieva) dit alles zelf ?
Dat is nog het allermooiste van de film ; ongelofelijk puur, waardig, zorgzaam en steeds zichzelf blijvende, net zoals Soraya.
Details geef ik niet vrij, hiervoor zal je de film zelf moeten bekijken. Het zal je niet spijten. Eén goede raad : zet de kleenex maar al klaar.
En onthoud : jouw leven is van jou !!!
Sabine
(*) lied uit de musical ‘Elisabeth’
Ik wil niet gehoorzaam, getemd en oppassend zijn,
Ik wil niet fatsoenlijk, geremd en volwassen zijn,
Ik ben niet van jou, nee, ik ben vrij,
Mijn leven is van mij,
Op t ijs wil ik schaatsen en zelf zien hoe lang t houdt
Op t koord wil ik dansen. Gevaarlijk? Dat laat me koud
Ik ga voor geen risico opzij
Het leven is van mij
Mij kun je niets leren met dwang en met straf
Ik weiger te buigen voor plicht
Wil jij me bekeren, dan wend ik mij af
En vlieg als een meeuw naar het licht
Ik wil alles leren. Vrijwillig en zonder dwang
Wil alles riskeren, want ik ben voor niemand bang
Zo vecht ik en worstel ik me vrij
Mijn leven is van mij
Ik wil me niet schikken, voor niemand een voorbeeld zijn
Ik wil niet door blikken van anderen beoordeeld zijn
Ik hou niet van huichelarij
Het leven is van mij
En wil je me binden, dan krijg je protest
Zo hard als ik kan schreeuw ik nee
En mocht je me vinden, verlaat ik het nest
En duik als een meeuw in de zee
Ik hunker naar vriendschap
En wil graag geborgen zijn
Ik deel in jouw blijdschap
En ook als er zorgen zijn
Maar verlang niet mijn leven
Dat kan ik jou niet geven
Mijn leven is van mij
Van mij!
