Marley and me
donderdag 28 april 2011 / door Sabine Cordonnier
De hond wordt niet voor niets “een trouwe viervoeter” genoemd: schenk hem je hart en hij zal onvoorwaardelijk van je houden. Meer nog, hij helpt je je diepere-zelf te ontdekken. Dat heb IK alvast mogen ervaren sinds mijn kindertijd, want zolang ik me kan herinneren, heb ik bij mijn ouders thuis altijd één of meerdere honden gehad.
Toen mijn man en ik ons ‘eigen pupje’ kozen, ging voor mijn man een hele wereld open; hij had als kind altijd een hond gewild… echter niet ‘gekregen’.
We doopten ons bouvier-reutje Max en hij heeft zijn naam alle eer toegewezen : hij was op alle vlakken ‘de maks’ (zoals wij in België zeggen). Hij werd van dag één een volwaardig lid van ons gezin.
Ze zeggen: “aan de hond, herken je het baasje”. Dat was bij ons niet anders. Net als mijn man was Max lief, speels, energiek, fier, redder in nood, trooster op moeilijke dagen en vooral ‘mijn beste maatje’. Ook toen onze zoon werd geboren, bleef Max een fantastische hond.
Dat zie je ook gebeuren in deze film bij het koppel Grogan, dat Marley, een schattig labradorpupje, adopteert. Marley tovert het huis van de Grogans om in een rampgebied : hij zakt voor de gehoorzaamheidstraining, maakt het interieur stuk en drinkt uit het toilet. In de jaren die volgen kijkt Marley toe hoe de Grogans ups en downs beleven, van baan en huis veranderen en de uitdagingen van gezinsuitbreiding meemaken.
Als Marley’s lichaam “op” is, kan het gezin niet anders dan hem laten inslapen… Iedereen die al eens afscheid heeft moeten nemen van een dierbaar huisdier, zal zich hierin herkennen…
Op tienjarige leeftijd moest ik Max (twee weken na het overlijden van mijn man) onverwachts laten inslapen. Ondanks de scherpe pijn, lukte het me om me op te trekken aan de steun van vrienden en de vele grappige en ook ontroerende herinneringen.
“Verdriet is de prijs die we betalen voor liefde”. En ik zou die liefde voor geen geld ter wereld willen missen !!!
Zes weken later kwam ‘Cato’, mijn bouvier-teefje, in mijn leven.
Tot op de dag van vandaag (zij wordt binnenkort 8 jaar) helpt zij mij nog altijd om mezelf te ontplooien.
Onthoud lieve mensen: schenk een hond je hart en hij zal onvoorwaardelijk en eeuwig van je houden, en zoveel meer…
