Amish Grace
donderdag 28 juli 2011 / door Sabine Cordonnier
“Vergeven doe je voor jezelf”. Ik heb dit geleerd met vallen en opstaan. Bij het bekijken van de film ‘Amish Grace’ moest ik onmiddellijk aan de titel van dit boek denken. Toen ik de eerste keer het boekje in handen kreeg, kon ik mijn ogen niet geloven : hoe kon ik iemand die me opzettelijk diep gekwetst had, “zomaar” vergeven???
Bij het lezen van dit boekje voelde ik vele keren verzet en weerstand. Maar het zaadje was geplant en ik ben heel blij te mogen neerpennen dat dit ondertussen, zoveel jaren later, is uitgegroeid tot een heuse ‘boom van vergevingsgezindheid’.
In de film “Amish Grace”, gebaseerd op waar gebeurde feiten, kun je ontdekken wat de kracht van vergeving doet. Wanneer een schutter in Pennsylvania vijf Amish kinderen doodt en vijf andere verwondt, hebben de internationale media vooral aandacht voor de extreme vergevingsgezindheid van de Amish gemeenschap. Die tragische gebeurtenis uit oktober 2006 wordt bekeken door de ogen van Ida Graber, een rouwende moeder (en andere verscheurde families).
Terwijl haar man er bewonderenswaardig in slaagt om onmiddellijk de schutter (die ook zelfmoord pleegde) te vergeven via diens vrouw en kinderen (hij biedt zelfs zijn hulp aan!) kan Ida dit onmogelijk, wat heel begrijpelijk is. Stellen we onszelf in veel situaties ook niet de vraag: Waarom?
Het gevoel van haat primeert dan ook bij Ida.
Zelf heb ik ondervonden dat ‘wrok’ een heel hongerig dier is, met grote tanden; het eet mijn hart op tot er niets meer overblijft… Toen ik eenmaal doorhad dat ikzelf er het meest onder leed als ik mijn leven liet leiden door haat en wrok, is er een zware last van mijn schouders gevallen. Met andere woorden: “vergeven doe ik inderdaad uit liefde voor mezelf!”
Sabine
