You owe me nothing in return
donderdag 29 december 2011 / door Peter de Boer
“Het is zaliger te geven dan te ontvangen.”
Er zullen denk ik maar weinig mensen zijn die die uitdrukking niet kennen. Ook ik ben er mee opgevoed. Uiteraard, zou ik haast zeggen, want ik ben opgegroeid in een Christelijk gezin en laat die uitspraak nou net afkomstig zijn uit de Bijbel.
Waarom is geven eigenlijk zaliger dan ontvangen? Echt een helder antwoord heb ik daarop eigenlijk nog niet gezien. De meesten die dit proberen uit te leggen doen dit door ontvangen te koppelen aan hebzucht en geld en keuren het zo af. Want dat zijn werken van de duivel. Eerlijk gezegd resoneert dat bij mij helemaal niet. Als dat bedoeld zou worden, dan had er wel gestaan “Altruïsme is beter dan hebberigheid”. Maar dat staat er niet. Toch?
Ik denk zelf dat het te maken heeft met het gevoel dat je krijgt bij het geven. Het is gewoon heel fijn om te geven. Ten eerste omdat je daarmee iemand anders helpt, maar ook omdat je in de omstandigheid verkeert dat je kúnt geven. En dat is een stuk prettiger dan in de omstandigheid te verkeren dat je geholpen moet worden. Hoe fijn die hulp ook is, hij wordt altijd vergezeld door het gevoel die hulp ook nodig te hebben. De uitdrukking schets voor mij dus het gevoel bij de handeling en wil zeker niet zeggen dat de ene handeling beter is dan de andere.
Trouwens, als er niemand zou willen ontvangen (omdat dat niet goed zou zijn), dan kan ook niemand geven… Het een kan niet zonder het ander. Het gaat zoals altijd weer om de balans. En eigenlijk zit in het gevel en ontvangen die balans al ingesloten. Met het ontvangen geef je de ander meteen dat gevoel dat bij het geven hoort. Het is dus zaak om het ontvangen ook echt ontvangen te laten zijn. En dus niet halsoverkop met iets anders komen om te geven omdat je zo nodig iets terug wilt doen. Voor alles is een tijd, dus ook voor het ontvangen. En dat geldt net zo goed voor het geven. Geef om het geven, niet om wat je er voor terug verwacht. Houd het puur, laat het geven gewoon geven zijn. En het ontvangen gewoon ontvangen. Niets meer en niets minder. Dan is het in balans.
"Je bent me niets schuldig als tegenprestatie”
Ik geef je ontelbare hoeveelheden regelrechte aanvaarding als je dat wilt hebben
Ik zal je aanmoediging om het pad dat je wilt te kiezen als je dat nodig hebt
Je kunt spreken over woede en twijfel, over je angsten de weg kwijt zijn en ik zal het vast houden
Je kunt alle momenten uit je lever waarvoor je je schaamt met mij delen en ik zal het niet veroordelen
(en daar zijn geen voorwaarden aan verbonden)
Je bent me niets schuldig voor de liefde die ik geef
Je bent me niets schuldig voor de manier waarop ik me om je bekommer
Ik dank je dat je het aanneemt, het is mijn voorrecht.
En je bent me niets schuldig als tegenprestatie.
Je kunt me ruimte voor jezelf en alleen jezelf vragen en ik zal het je geven
Je kunt me ook om vrijheid vragen, of tijd om te reizen en je zult het krijgen
Je kunt vragen óf alleen te leven, óf samen met iemand anders en ik zal het ondersteunen
Je kunt alles vragen wat je wilt, echt alles en ik zal het begrijpen
(en daar zijn geen voorwaarden aan verbonden)
Je bent me niets verschuldigd voor het geven van de liefde die ik geef
Je bent me niets verschuldigd voor de manier waarop ik voor je heb gezorgd
Ik dank je dat je het wilde ontvangen, het is mijn voorrecht
En je bent me niets schuldig als tegenprestatie
Ik wed dat je je afvraagt wanneer de volgende incassorekening uiteindelijk op de mat zal vallen
Ik wed dat je je afvraagt wanneer mijn deurwaarders je zullen dwingen over de brug te komen
Ik wed dat je je afvraagt hoe diep je je nu in de schulden hebt gewerkt
Dit is de enige soort liefde die - zoals ik het begrijp - er werkelijk is
Je kunt je ergste geheimen vertellen, zelfs als dat zou betekenen dat je me kwijt zou raken, en ik zal het aanhoren
Je kunt in de afgrond vallen op weg naar zaligheid en ik zal medeleven tonen
Je kunt zeggen dat je alles achter moet laten om je passie na te jagen en ik zal het aanhoren
Je kunt zelfs de bodem van de put bereiken of een mid-life crisis hebben en ik zal dat doorstaan
(en daar zijn geen voorwaarden aan verbonden)
Je bent me niets verschuldigd voor het geven van de liefde die ik geef
Je bent me niets verschuldigd voor de manier waarop ik voor je heb gezorgd
Ik dank je dat je het wilde ontvangen, het is mijn voorrecht
En je bent me niets schuldig als tegenprestatie
