Video

donderdag 14 juli 2011 / door Peter de Boer

 “Afzeik-TV is passé” riep John de Mol in september 2010, om vervolgens met het concept van The Voice of Holland (TVOH) te komen. Een nieuwe talentenjacht waarin kandidaten niet werden afgezeken, maar positief werden gestimuleerd. En als het niet goed genoeg was, werd dat op een zodanige manier gebracht, dat de kandidaat daar z’n voordeel mee kon doen in plaats van hem of haar in de overdrachtelijke hoek trappen om daar vervolgens nooit meer uit te komen.  

En succes had het! Zoveel zelfs dat terwijl het eerste seizoen nog niet eens was afgelopen al bekend werd gemaakt dat er een tweede seisoen zou komen. Ben ik persoonlijk erg blij mee, want ik was één van die vele miljoenen trouwe kijkers die wekelijks voor de buis zat. Kom maar op, ik kan niet wachten! 

Maar is afzeiken zelf nou óók passé? Ik vraag het me af. Als je ziet hoe populair (weliswaar een stuk minder dan The Voice, maar dan toch) andere reality-programma’s die wel nog mensen afzeiken zijn, is daar blijkbaar nog steeds een markt voor. En als je op internet kijkt hoe mensen op kranten en fora kunnen reageren op elkaar… Tja, wie dat kent, hoef ik niets meer te vertellen. En om over Twitter maar helemaal te zwijgen. Nee, misschien is afzeik-tv als concept inmiddels (deels) passé, afzeiken is dat in mijn ogen zeker nog niet. 

En dan heb ik het hier nog alleen maar over het zichtbare afzeiken. Want er is nog veel meer dat wij niet zien. En dat komt dan niet doordat wij er niet fysiek bij zijn. Nee hoor, het gebeurt vlak voor onze neus, zonder dat wij er erg in hebben. Nog erger: wij doen het zelf ook heel vaak, ook zonder dat wij er erg in hebben… Ik heb het over het afzeiken van ons zelf! Als we de keren zou tellen dat we onszelf op een dag afzeiken,  dan zouden we enorm schrikken. Die keren dat we voor de spiegel staan en commentaar hebben op wat we zien. Of op de weegschaal. Of op het strand. Of die keren dat we onszelf ‘vermanend’ toespreken wanneer wij een fout hebben gemaakt. Waarom zeggen we ‘ik heb gezondigd’ wanneer we een snoepje nemen terwijl we ons voorgenomen hadden op ons gewicht te letten? Zo kan ik nog wel doorgaan, de lijst is eindeloos.

Wordt het niet eens tijd om ‘Jezelf-afzeiken’ passé te verklaren en met een nieuw concept te komen: ‘The Inner Voice of Holland’ genaamd? Waarin we ons best doen onze innerlijke stem naar nieuwe hoogten te stimuleren en zo het ‘Jezelf-afzeiken’ een halt toe te roepen? De Amerikaanse zangeres India Arie lijkt tien jaar voor TVOH al met succes met dit concept te zijn gekomen, getuige haar succesvolle eerste single ‘Video’. Als je niet weet hoe te beginnen…zing dan dit nummer dagelijks en een wereld zal voor je open gaan.

 India Arie - Video

Soms scheer ik mijn benen en soms doe ik dat niet
Soms kam ik mijn haar en soms wil ik dat niet
Afhankelijk van hoe de wind waait verf ik soms zelfs mijn teennagels
Het hangt echt allemaal alleen maar af van hoe het voor mijn ziel voelt

Ik ben niet het doorsnee meisje uit een videoclip
en ik ben niet gebouwd als een supermodel
Maar ik heb geleerd om onvoorwaardelijk van mezelf te houden
Want ik ben een koningin

Ik ben niet het doorsnee meisje uit een videoclip
Mijn waarde wordt niet bepaald door de prijs van mijn kleren
Het maakt niet uit wat ik draag, ik zal altijd India Arie zijn

Het enige wat ik zie, als ik in de spiegel kijk, is mezelf
Elke sproet op mijn gezicht zit waar het zou moeten zitten
En ik weet dat mijn schepper geen fouten bij mij gemaakt heeft
Mijn voeten, mijn dijen, mijn lippen, mijn ogen, ik houd van wat ik zie

Ik ben niet het doorsnee meisje uit een videoclip
en ik ben niet gebouwd als een supermodel
Maar ik heb geleerd om onvoorwaardelijk van mezelf te houden
Want ik ben een koningin

Ik ben niet het doorsnee meisje uit een videoclip
Mijn waarde wordt niet bepaald door de prijs van mijn kleren
Het maakt niet uit wat ik draag, ik zal altijd India Arie zijn

Ben ik geen dame wanneer ik geen panty’s draag?
Mijn mama zei een dame is niet wat ze draagt, maar wat ze weet
Maar, ik ben tot de conclusie gekomen: het is allemaal illusie, verwarring is de naam van het spel
Een misvatting, een groot bedrog
Er moet iets aan veranderen
Voel je niet aangesproken, dit is gewoon hoe ik het zie
Dat wil nog niet zeggen dat het ook zo is.
Ik deel gewoon de lessen met je die ik in het leven geleerd heb
Dus pik er uit wat bij jou past en straal
Stel je geest open, nu is het moment
Leg al je opsmuk af
Kom op en houd van jezelf

Want alles zal goed komen


Ik ben niet het doorsnee meisje uit een videoclip
en ik ben niet gebouwd als een supermodel
Maar ik heb geleerd om onvoorwaardelijk van mezelf te houden
Want ik ben een koningin

Ik ben niet het doorsnee meisje uit een videoclip
Mijn waarde wordt niet bepaald door de prijs van mijn kleren
Het maakt niet uit wat ik draag, ik zal altijd India Arie zijn

Houd je excentrieke drankjes en je kostbare nertsen maar
Die heb ik niet nodig om mezelf te vermaken
Houd je dure auto en je kaviaar maar
Alles wat ik nodig hebt is mijn gitaar
Houd je drugs en je wapens maar
Ik heb liever een mooi stuk kristal
Ik hoef je siliconen niet, ik heb liever mijn eigen
Wat God mij gegeven heeft is prima zo

Ik ben niet het doorsnee meisje uit een videoclip
en ik ben niet gebouwd als een supermodel
Maar ik heb geleerd om onvoorwaardelijk van mezelf te houden
Want ik ben een koningin

Ik ben niet het doorsnee meisje uit een videoclip
Mijn waarde wordt niet bepaald door de prijs van mijn kleren
Het maakt niet uit wat ik draag, ik zal altijd India Arie zijn