Let it be
donderdag 25 augustus 2011 / door Peter de Boer
Eind jaren 60; The Beatles bevinden zich in een moeilijke periode. Veel onderlinge ruzies, vooral tussen Paul en John, en het einde lijkt in zicht. Op een nacht verschijnt Paul’s overleden moeder in zijn droom en vertelt hem dat het allemaal goed zal komen, zolang hij zich er maar niet steeds tegenaan bemoeit, maar de situatie de ruimte geeft zoals het is en het gewoon laat zijn. Dit heeft hem de inspiratie gegeven tot het schrijven van Let it Be.
Betekent dat nou dat we eigenlijk alles maar beter op z’n beloop kunnen laten? Omdat alles met een reden gebeurt?
Als je daar voor kiest, dan is dat jouw keuze. Ik zelf zit niet zo in elkaar. Ik geloof zeker dat alles een reden heeft, alleen die reden is wat wij er zélf aan geven. Bij alles wat er gebeurt (of juist niet gebeurt) hebben wij een keuze: laten we het zo zijn, of gaan we ons er mee bemoeien? En indien dat laatste: wat gaan we er dan mee doen?
Wat we ook doen, elke optie is een keuze en is ook onze keuze. Dus ook niets doen, het zo laten zijn, is een keuze. En daarmee beïnvloeden wij vervolg.
De vraag is dus: wat is de beste keuze? Dingen zo laten zijn of je er mee bemoeien. Eigenlijk is er geen beste keuze. En zijn alleen keuzes en de daarbij behorende gevolgen. Het lastige is dat we vaak vooraf niet weten welke gevolgen bij welke keuzes horen. Soms wel op korte termijn, maar zeker niet op lange termijn.
Wat ik in die situaties probeer te doen, is de keuze te maken die het meeste past bij wie ik ben en wil zijn. En dan bedoel ik dus de keuze en niet het beoogde eindresultaat. Want dat laatste kunnen we wel voor ogen hebben, maar dat wil nog niet zeggen dat we het ook bereiken zullen. Ik richt me dus op de keuze zelf.
In het voorbeeld van Paul: bij een conflict past het bij mij om als bemiddelaar er in te stappen. En dat zal ik dan ook meestal doen. Omdat dat past bij wie ik ben en wil zijn: ik wil graag mensen helpen conflicten op te lossen. En soms als ik het idee heb dat de mensen de ruimte geven de oplossing is, zeg maar ‘het zo laten zijn’ om ze zo zelf de kans te geven het roer in handen te nemen, dan doe ik dat. Ik zal me niet zo zeer bezig gaan houden met het eindresultaat ‘The Beatles’ bij elkaar houden. Want ten eerste weet ik niet of ik dat daarmee kan bereiken. Maar ook: wat is beter: dat The Beatles nog zouden bestaan, of niet? Hadden ze nog mooie muziek gemaakt na 1972? Mooier dan de solo-platen van John en Paul die er nu zijn? Wie zal het zeggen?
Net zo heb ik geen idee of iemand wat met mijn hierboven geschreven kijk op de zaak kan. Ik heb het gewoon gedeeld, omdat dat past bij wie ik ben en wil zijn. En verder laat ik het maar gewoon zo zijn…
Let it be (laat het zo zijn)
Wanneer ik in de problem zit,
komt Moeder Maria naar me toe
En spreekt de wijze woorden: laat het zo zijn
En in mijn donkerste uren
Staat ze recht tegenover me
En spreekt de wijze woorden: laat het zo zijn
Laat het zo zijn, laat het zo zijn.
Fluister de wijze woorden: laat het zo zijn
En wanneer de mensen met gebroken harten
In deze wereld het met elkaar eens zijn
Dan zal er een antwoord zijn: laat het zo zijn
Want hoewel ze misschien van elkaar gescheiden zijn
Is er nog steeds de kans dat ze inzien
Dat er een antwoord zal komen: laat het zo zijn
Laat het zo zijn, laat het zo zijn, ja
Er zal een antwoord komen, laat het zo zijn.
En wanneer de nacht bewolkt is,
Is er nog steeds een licht dat op mij schijnt.
Het schijnt tot de volgende morgen, laat het zo zijn.
Ik word wakker van het geluid van muziek
Moeder Maria komt naar me toe
En spreekt de wijze woorden: laat het zo zijn
Laat het zo zijn, laat het zo zijn.
Er zal een antwoord komen, laat het zo zijn
Laat het zo zijn, laat het zo zijn.
Fluister de wijze woorden: laat het zo zijn
