Chain of love
donderdag 16 juni 2011 / door Peter de Boer
“Dit lied is het enige lied dat me ooit aan het huilen heeft gebracht,” zei een kerel van bijna twee meter tegen Clay Walker over het nummer Chain of Love. Hij voegde daar nog aan toe “En dat zeg ik niet zomaar tegen iedereen” en verliet zonder verder nog iets te zeggen het restaurant.
Het leuke van dit waargebeurde verhaal is, dat dit voor een deel terug te vinden is in dat nummer. Iemand is door Clay’s nummer geraakt en stopt zijn waardering niet onder stoelen of banken. Het enige wat er nog aan ontbreekt is een briefje dat hij achtergelaten heeft waarop Clay wordt opgeroepen zijn dank te uiten door dankbaar te zijn naar iemand anders.
Want dat is waar het in dit nummer om gaat: iemand is een ander behulpzaam en ziet als beste blijk van waardering daarvoor dat dit gebaar door wordt gegeven aan weer iemand anders die het nodig heeft. Zo ontstaat een ketting van liefde en met ieders hulp kan deze ketting langer en langer worden om op een onverwacht moment terug te komen bij het begin en een volmaakt juweel te vormen.
Chain of love
Hij reed op een avond naar huis
In zijn gedeukte Pontiac
Totdat een oude dame hem wenkte te stoppen
Haar Mercedes had een lekke band.
Hij kon zien dat ze bang was,
Zoals ze daar stond in de sneeuw .
Totdat hij zei: “ik ben hier om u te helpen mevrouw,
Trouwens, mijn naam is Joe.”
Ze zei: “Ik kom uit St. Louis,
En ik ben slechts op doorreis
Ik heb misschien wel honderd auto’s voorbij zien gaan.
Dit is heel erg aardig van je.”
Toen hij de band verwisseld had,
Haar kofferbak sloot,
En ze op het punt stond om weg te rijden,
Vroeg ze: “Hoeveel ben ik u schuldig?”
Dit is wat hij antwoordde:
U ben me helemaal niets schuldig; ik heb hetzelfde meegemaakt
Iemand heeft me ooit ook geholpen
Op exact dezelfde manier als ik nu u help
Als u me echt wilt terugbetalen,
Doe dan het volgende:
Laat de ketting van liefde niet bij u eindigen.
Een paar kilometer verderop
Zag de dame een klein café.
Ze ging naar binnen om een hapje te eten,
Om daarna weer verder te reizen.
Maar het viel haar op
dat de serveerster zo lief lachte
Terwijl ze zo’n acht maanden zwanger was
en dus doodop moest zijn van al dat op haar benen staan.
En hoewel ze haar achtergrond helemaal niet kende
En waarschijnlijk ook nooit zal weten
Sloop de dame zachtjes de deur uit
Terwijl de serveerster haar wisselgeld aan het halen was
Van een briefje van honderd dollar.
Ze had op een servetje een bericht achtergelaten.
Er kwamen tranen in de ogen van de serveerster,
Toen ze las wat de dame had geschreven:
U ben me helemaal niets schuldig;
ik heb hetzelfde meegemaakt
Iemand heeft me ooit ook geholpen
Op exact dezelfde manier als ik nu u help
Als u me echt wilt terugbetalen,
Doe dan het volgende:
Laat de ketting van liefde niet bij u eindigen.
Die avond toen ze thuis kwam van het werk,
klom de serveerster in bed
Ze dacht aan het geld,
En wat de dame in haar briefje had geschreven
En terwijl haar man daar lag te slapen,
Fluisterde ze zacht en met een lage stem:
“Alles komt goed, ik houd van je, Joe.”
