De wortel van ons bestaan
Donderdag 7 april 2001 / door Nina
Het menselijke oervertrouwen vertoont zich bij de geboorte van een nieuw leven in zijn totale afhankelijkheid en overgave van wat hem te wachten staat. Al snel raken wij echter gedreven door onze wil. Een wil, die ons al te vaak de 'verkeerde' kant opstuurt, met fysieke en emotionele schade als gevolg.
Telkens opnieuw rapen wij ons verdriet en schuldgevoelens bij elkaar, raken verstrikt in twijfels en wanhoop en stoppen alles netjes in ons rugzakje. Met elke stap verwijderen wij ons zelf van de kunst vrij te leven in vrede met onszelf. Vooral in momenten van tegenslag steekt mijn oervertrouwen de kop op en doet me herinneren aan overgave. Ik kijk om me heen en zie al die mooie mensen die me zullen opvangen. Ik weet dat ik me volledig kan laten vallen. Zoals het nieuw geboren kind, dat zonder argwaan op aarde is neergedaald. Mijn blik richt zich naar boven en dankbaarheid vervult mijn hart. Ik ben nooit alleen, ook al ben ik alleen. Het leven laat me nooit in de steek, dat presteer alleen ik zelf. Tijden van diepe dalen hebben mij mijn oervertrouwen stapsgewijs terug gegeven, keer op keer. Het bewustzijn van alle hulp en liefde die overal en altijd om me heen is, zichtbaar, onzichtbaar, vreemd of bekend, dat is oervertrouwen. Ik ben gezegend met vertrouwen in het goede in alles dat is, hoe ellendig het leven zich op bepaalde momenten ook kan voordoen.
Met vallen en opstaan moest ik afleren mezelf kwalijk te nemen wat er zo allemaal in mijn leven gebeurt, met of zonder mijn toedoen. Ik sta mezelf toe fouten te mogen maken. Accepteren dat ik de juiste weg terug zal gaan vinden naar het kruispunt waar ik de 'verkeerde' afslag heb genomen. Ik hoef alleen mijn ogen open te doen en mijn intuïtie de weg laten wijzen. Deze kruispunten zal ik nooit meer vergeten. Ik heb geleerd te lachen over mijn domme vergissingen en ingezien dat het leven vele spannende paden heeft.
Waar voorheen mijn wil me de weg wees in de hoop hetgeen te vinden, wat ik mezelf niet kon geven, gebruik ik nu mijn intuïtie als kompas voor het bewandelen van de paden van mijn levensboom.
Mijn oervertrouwen wordt met elke dag sterker, met elke tegenslag die mij doet laten herinneren aan het doel van ons bestaan – namelijk LEVEN, niet overleven.
Ga terug naar de wortel van je eigen levensboom en weet dat je van daaruit opnieuw alle kanten op kunt groeien.
Intuition the world!
Nina
