De beschuldigende vinger...
Donderdag 14 juli 2011 / door Ellen Jacover
Toen ik de rode draad van deze Spiritueel enzo doorkreeg, dacht ik gelijk..oh daar kan ik wel iets mee. Ik kwam het hele stuk van "beech" de laatste tijd al sterk tegen, dus dacht ik, “geen probleem!” In de praktijk echter ben ik al tig keer aan het artikel begonnen, zonder dat ik het gevoel had, dat ik tot de kern kwam.
Ik ben (zoals al meedere keren in mijn artikelen naar voren is gekomen) best heel kritisch naar mijzelf. Dat is naar mijzelf toe. Kritisch naar mijzelf. Het stuk waar ik het vandaag over wilde hebben heeft te maken met kritisch naar een ander kijken en dan wel op zo’n manier dat er geen ruimte is voor begrip en dat het eigen aandeel liever niet gezien wordt.
Om te (laten) zien, dat ik heel kritisch naar een ander kan kijken, zonder te kijken wat er bij mij zit...ik vind het een lastige om toe te geven. Omdat ik hierin niet mijzelf tekort doe, maar de ander.
Ik kan dan de ander totaal niet accepteren hoe hij of zij is en ga eigenlijk in een soort van machtstrijd zitten. Doe er nog een dosis trots en hoogmoed bij en je hebt het plaatje van beech al goed door. Het is die beschuldigende vinger naar een ander van “Jij dit en Jij dat!” We kennen die allemaal van tijd tot tijd. Daar is ook niks echt mis mee. Even je hart luchten kan wonderen doen. Als je echter blijft steken in je oordeel en blijft geloven dat de ander maar moet veranderen, want jijzelf doet zoiets echt niet...dan ga je, mijn inziens, voorbij aan waar het om gaat. Namelijk dat de ander jou een spiegel voorhoudt. Het zijn vaak de lastigste spiegels, de spiegels waar we het heftigst op reageren.
Ik zelf ga altijd eerst even flink in verzet als ik bij een ander iets zie, wat ik helemaal niet leuk vind. Mijn ervaring is, dat de meest lastige spiegels zich vaak dicht bij huis laten zien. In je relaties, bijvoorbeeld, maar ook op je werk.
Maar als je verder kijkt, is het echt overal. Denk bijvoorbeeld aan het oordeel over iemand die een moord heeft gepleegd. Dat is toch nooit jouw eigen spiegel? Dat ben ik toch niet zelf? Naar mijn gevoel dus wel. Ook dat zit in ons allemaal. En nee, dat stuk zal inderdaad niet iedereen in de praktijk brengen. Maar dat wil niet zeggen dat die energie niet ook in jezelf zit.
Wereldwijd zie je het ook, hoe landen elkaar maar blijven bevechten om hun eigen gelijk. Hoe vetes blijven bestaan, hoe godsdienst corrupt gebruikt blijft worden. Intelorantie voor de mening van een ander. Voor mijn gevoel is ook dit alles terug te brengen naar jezelf.
Op die manier bekeken is echt alles waar je je aan ergert, enkel een spiegel. Waar je in kunt kijken, ja of nee. Waar je in meegaat, ja of nee. Die keus is er altijd. Wat het ook is wat je irriteert aan een ander, een godsdienst, een land, een regering..er zal altijd een reflectiepunt in jezelf zitten, anders kun je het niet herkennen.
Leren om verdraagzaam te zijn, een ander accepteren hoe hij/zij is, is een boeiend proces. Beech kan helpen als de energie te vast is gaan zitten en je in je oordeel blijft hangen. Het leven zal een stuk lichter en leuker worden, als je uit je oordeel stapt. Probeer jezelf echt te accepteren zoals je bent, met alles erop en eraan..de ander laat je enkel de spiegel zien om je hierin te helpen.
Nou.is het toch nog een heel verhaal geworden en het viel me uiteindelijk 100% mee!
Fijne dag verder
Ellen
