''Ik moet mezelf bewijzen''
Donderdag 14 april 2011 / door Ellen Jacover
Dit verhaal dat ik wilde schrijven ging wat met horten en stoten. Komt helemaal door het onderwerp: Mijzelf denken te moeten bewijzen met daarbij gevoelens van jaloers- en boosheid. Ik kon er maar mijn vinger niet op leggen. Juist omdat alles zo lekker ging. De stukjes die ik hier had geschreven, mensen die er enthousiast op reageerden en ik die dat heerlijk vond.
Maar wel..de stukjes kwamen bijna 'als vanzelf'. Ik hoefde er niet veel voor te doen...en dan kreeg ik al die leuke complimentjes! Dat kon toch niet??
Dus ja...mijn onbewuste ging drastisch op zoek naar allerlei redenen om mijzelf te laten zien dat het zo makkelijk echt niet kon, hoor! Ben je helemaal mal!
Want het “ik moet mijzelf bewijzen, dat ook ik goed genoeg ben”, dat zinnetje, dat oude patroon, die schijnwaarheid..dat had in ene geen werk meer. Tja...oude patronen zonder werk...dat ging wringen. :-)
Onbewust ging ik mijzelf weer saboteren. Zinnen die niet lekker liepen, onderwerpen die ik veel zwaarder maakte dan nodig was etc.
Van daaruit ging ik mijzelf ook aan alle kanten vergelijken met anderen die schijnbaar zomaar van alles neer konden schrijven. Tja...circeltje weer rond.
Jaloersheid kwam er ook nog bij en dan natuurlijk ook boos op de ander, omdat het bij mij niet liep, zoals ik het graag wilde.
En dan komen we op Holly.
Holly heeft alles met dit hele patroon te maken. Boos- en jaloersheid, vergelijken met anderen, boos dat een ander wel iets heeft, kan doen, wat jezelf niet makkelijk af gaat. En dan natuurlijk het grootste mankement..het oordeel op dit alles.
Want al deze gevoelens...die mogen er volgens onze maatschappij niet echt zijn. Wie teveel boosheid laat zien...nou...das een kwaaie, blijf daar maar bij uit de buurt.
Of als kinderen jaloers op elkaar zijn, dan wordt dat al snel de kop in gedrukt, want die emoties die mogen er toch niet echt zijn. Past niet in het ideaalbeeld, dat wij mensen voor onszelf hebben opgelegd.
Dan kan het gebeuren dat je van alles gaat doen om jezelf en anderen te bewijzen, dat je wel goed genoeg bent wat vaak een totaal ander beeld kan gaan geven van wie je werkelijk bent. Dan zie je niet meer..dat je al helemaal goed bent, zoals je bent.
Door het verdringen van al deze emoties kan de keteldruk behoorlijk op gaan lopen. Als je bij jezelf merkt dat je vooral moeite hebt met gevoelens als boosheid en jaloersheid en geen goed zicht krijgt op hoe dit in jezelf werkt, dan kan Holly van de bachremedies je daar goed bij helpen.
Beide emoties (en elke andere emotie) zijn niets meer dan het zijn...emoties. Een emoties is er enkel om je te laten zien waar je tegen aan loopt.
Een emotie is de golf in het water en het water heeft weer een eigen ritme van eb en vloed. Alles wat bij ons hoort, alles is in het water weerspiegeld. Alles mag er zijn zoals het is.
Dus jaloers? Okee, dat hoort ook bij mij. Wat wil mij dit zeggen? Oh...ik ben onzeker over mijzelf (bijvoorbeeld) of ik denk dat ik niet zo goed ben als die ander.
Iemand zei eens tegen mij:
“Je hoeft jezelf niet te bewijzen, omdat je al een fijn iemand bent”. Die zin is mij altijd bijgebleven en komt mij dan ook weer goed van pas in dit soort situaties.
Heb een hele fijne dag
Ellen
En vergeet niet...je mag er helemaal zijn zoals je bent...dus óók je oude patronen mogen er zijn. Je hoeft niet in ene alles anders te kunnen doen..het is een proces. Elk inzicht geeft weer een nieuwe kans om te kiezen wat je nu wilt, wie je NU wilt zijn.
xxxx
(Bron foto: Freefoto.com)
