Het bestaat enkel in je hoofd
Donderdag 15 december 2011 / door Ellen Jacover
In één van de eerste Spiritueel enzo's was het onderwerp "schuld" al een keer bij mij naar voren gekomen (Pine) maar ik heb toch "ja" gezegd deze editie, omdat ik dacht, daar kan ik wel wat mee. Dit bleek in de praktijk toch niet zo gemakkelijk! Er is van alles door mij heen gegaan, maar ik kon er maar niet echt in komen.
Schrijven in een e-krant gaat natuurlijk ook met een heuse deadline...dus vandaag zal ik het toch echt op "moeten" sturen. Wat wringt er dan zo? Waarom krijg ik het niet echt onder woorden? Wat wil schuld mij NU zeggen?
Ik WEET dat er geen echte schuld bestaat. Omdat er ook geen echte fouten bestaan. Maar weten en de praktijk zijn nog altijd twee hele verschillende dingen. Ik dacht dat ik al aardig het hele "goed en fout" plaatje doorhad, maar afgelopen week werd ik er fijntjes aan herinnerd dat ik nog behoorlijk mijn keuzes af laat hangen aan het het feit, dat ik toch nog bang ben een "foute" keuze te maken. Was weer niet zo leuk om te horen, maar ik besefte dat het wel degelijk waar was.
Mijn innerlijke beschermingsmechanisme laat mij nog regelmatig geloven, dat ik iets beter maar niet kan doen...want je weet maar nooit! Ik draai het dan zo in mijzelf dat het heel geloofwaardig overkomt en ik bijvoorbeeld echt denk 'Het past niet bij mij, of juist wel'. Door dan maar geen keuze te maken, houd ik het mooi in stand. Dus weer...een echte eye-opener.
Keuzes maken en schuldig voelen liggen voor mijn gevoel heel dicht bij elkaar. Want...als ik een keuze maak en de gevolgen zijn niet wat ik graag had gezien...dan kan ik mij er ook schuldig om gaan voelen. Vooral als er andere mensen bij betrokken zijn.
Het meest recente voorbeeld voor mij is de zomergasten. Sinds wij hier op Mallorca wonen, hebben wij hier regelmatig gasten (familie en vrienden) die ons op komen zoeken en ook natuurlijk vakantie houden. Ik heb dat ook altijd hartstikke leuk gevonden en er ook goed voor gezorgd dat we niet de hele zomer "volgeboekt" waren.
Vanaf het begin is mijn jongste zoon ook elke zomer hier geweest (eerst alleen, naderhand met zijn groeiende gezin wat ik heel erg leuk vind, want ik maak de kleinkinderen natuurlijk niet veel mee) en ook mijn oudste zoon is regelmatig geweest. Ik keek daar dus altijd erg naar uit en nog. Het was echter na de afgelopen zomer dat ik heel sterk voelde om een zomer over te slaan. Niks vastleggen en kijken wat er dan op ons pad komt.
Niks mis mee natuurlijk..maar dit dan ook echt doorzetten en tegen hen zeggen! Nou...dit vond ik echt niet makkelijk. Erna kwam ook nog eens, dat ik lichamelijk niet echt opknapte en ook mijn jaarlijks bezoek in november/december af heb gezegd.
In dit hele stuk kwam ik dus toch echt weer het hele "goed en fout" tegen, schuldgevoelens, omdat ik koos voor wat echt voor MIJ goed voelde.
Ik heb zelfsop het punt gestaan om onverwacht toch te gaan...maar ik kon toen gelukkig echt zien dat ik hiermee over mijn eigen grenzen zou gaan.
Doordat ik steeds weer koos wat bij mij paste, kon ik ook steeds beter het hele schuldplaatje loslaten.
Ik verheug mij bijvoorbeeld ook echt op de komende zomer. Heb al plannen voor mijzelf om er, wie weet, alleen op uit te gaan. Het voelt echt dat ik een bepaalde routine aan het doorbreken ben en dat voelt gewoon heel goed.
Past ook helemaal in mijn "genieten mag echt" . Dat ik keuzes mag maken, die voor mijzelf heel goed voelen, maar voor een ander hele andere gevoelens kan veroorzaken. Dat de verantwoordelijkheid naar mijzelf voorop staat en ophoudt waar die voor de ander begint.
Ik neem aan dat dit onderwerp vooral voor ouders heel belangrijk is. Als je er over door wilt praten, kan dit altijd via de facebook page van Spiritueel Enzo. Die vind je HIER
Er is nog veel meer over te zeggen, vooral...schuld bestaat enkel in ons hoofd. Er is in principe geen schuld.
Dit gaat dan op ( naar mijn mening) voor elke keuze die ik ooit gemaakt heb. Op DAT moment, in DIE tijd, hoe ik TOEN was. Veel beslissingen zou ik NU weer heel anders doen, dat is gewoon zo. Omdat ik nu gewoon heel anders in mijn leven sta als toentertijd, welke tijd dat ook was. Zelfs gisteren is alweer anders dan vandaag.
Ik wens iedereen hele fijne dagen met de voorbereidingen voor de feestdagen, of je er wel of niet veel werk van maakt. het is en blijft je eigen keuze
Tot de volgende keer
Ellen
