Spiritualiteit in verwoesting
Vrijdag 11 maart 2011 / Door SYL
Zodra er in de wereld iets schokkends gebeurt, zoals nu de aardbeving en tsunami in Japan en wellicht omringende landen, is de reactie in grote lijnen voorspelbaar. Een deel van de bevolking bepleit dat het een goede reden heeft, een deel ziet het als het begin van het einde van de wereld en een deel ziet het als bewijs dat er geen God bestaat. Zit er spiritualiteit in verwoesting?
Voor mij persoonlijk is het antwoord helder. Natuurlijk zit er spiritualiteit in verwoesting. Vanuit de definitie van spiritualiteit die we in deze e-krant hanteren (kijk HIER) bestaat er namelijk geen gebeurtenis, karaktereigenschap en/of emotie die niet spiritueel is.
Het herkennen van spiritualiteit in verwoesting is wel een uitdaging. Het vraagt in ieder geval het tijdelijk uitschakelen van ons oordeel. En dat is nou eenmaal lastig.
Daarmee zeg ik dus niet dat je een tsunami opeens ‘goed’ moet gaan vinden. Dat is immers geen uitschakeling van oordeel, maar een omschakeling.
Wat ik wel zeg is: probeer eens te kijken naar de emoties die deze verwoesting bij je los maken. En probeer er naar te kijken vanuit de intentie dat er geen foute emoties zijn. Dat je alles mag voelen. Een emotie krijgt pas kracht als je er uit gaat handelen. Voelen verandert niets. Dus voel gerust. En voel welke emoties het sterkst zijn. Je zult in het begin van alles voelen – emoties hebben nou eenmaal de gewoonte om allemaal tegelijk op je af te komen vliegen – maar laat je er niet door afschrikken en kijk wat deze tsunami in jou losmaakt. Dat is de spiritualiteit in verwoesting. Dat je gaat onderzoeken wat de ramp zegt over hoe jij op dit moment in de wereld staat. En niet vergeten, we hadden het oordeel even tijdelijk uitgeschakeld!
De kans is groot dat er een lading angst zit. Wellicht ook een portie woede. Frustratie. Waarom moet dit gebeuren? Dat soort dingen. Allemaal logische reacties en normale emoties in een situatie als deze.
Vaak heeft de angst te maken met onze eigen sterfelijkheid. Als er zoveel mensen tegelijk om het leven komen, is het weer even heel duidelijk dat ieder aards leven een beginpunt en een eindpunt heeft. En daar kijken we liever niet naar. Dus zetten we de angst voor onze sterfelijkheid om naar iets anders: naar woedend afreageren op iedereen die laat merken dat ze vertrouwen op een hogere macht, om maar iets te noemen. Of naar onverschilligheid en afhaken. En als dat is wie je wilt zijn: helemaal prima.
Je kunt de angst ook omzetten naar vertrouwen.
Zelfs als je – net als ik – gelooft dat er nooit echt iets weg (en/of dood) is, maar dat alles alleen van vorm verandert, is het afronden van de menselijke ervaringen – wat wij dus overlijden noemen…je stapt letterlijk over het aardse lijden – altijd een vorm van loslaten en dat kan heel pijnlijk zijn.
Omarm dat verdriet. Het laat je zien dat je in staat bent om mee te voelen. Maar kijk niet alleen naar wat er weggenomen wordt. Kijk ook naar wat er gebracht wordt. Ga op zoek naar de wonderen, die zonder twijfel óók massaal plaatsvinden in Japan, op dit moment. Zodra je echt kunt handelen vanuit een vertrouwen in de Universele Balans, zul je ontdekken dat alles en iedereen op één of andere manier met elkaar is verbonden. En als je dat vertrouwen kunt kiezen in een heftige gebeurtenis als deze tsumani, dan kun je het ook toepassen op kleinere – maar misschien wel minstens net zulke heftige – situaties in jouw directe omgeving.
Als je het niet kunt of niet wilt, is dat ook okay. Het gaat om het besef dat je altijd een keuze hebt. Er zijn altijd meerdere manieren om naar hetzelfde te kijken. Kies voor een visie die past bij wie je nu bent.
En besef: het gaat niet om de vraag of mijn visie klopt of niet. Het gaat niet om waar of niet waar. Het gaat niet om goed of fout. Het gaat om de vraag: kan ik er iets mee? Past deze visie bij wie ik nu ben?
En als het antwoord ‘nee’ is, heb je in ieder geval voor jezelf scherp dat je niet op deze manier in de wereld staat en/of wilt staan en ken je jezelf dus weer een stukje beter. En dát is de spiritualiteit in verwoesting. Dat het uiteindelijk weer een nieuw stukje laat zien van de puzzel die we zijn.
Verder over praten? Je bent van harte welkom in de Facebook groep Spiritueel enzo. Die vind je HIER.
