Geef 't door, geef 't door
Geef 't door, geef 't door
Donderdag 16 juni 2011 / door SYL
De term 'Win-Win' is al vanaf de start van deze e-krant op de voorpagina te vinden. En inderdaad, niet zonder reden. Wat mij betreft is dat de basis van ons bestaan: het besef dat we op één of andere manier allemaal met elkaar samenwerken en dat die samenwerking het meest tot z'n recht komt als alle partijen 'winnen'. Als niemand hoeft in te leveren, niemand zichzelf hoeft weg te cijferen, niemand zijn plek in het geheel moet bevechten.
De Win-Win zoals we 'm in de krant hanteren, is vrij direct. Jij doet iets voor ons (bijvoorbeeld een link naar Spiritueel enzo op jouw site zetten) en wij doen iets voor jou (een link van jouw site bij Hart onder de riem plaatsen). Eén op één.
Maar zo rechtlijnig werkt het universum niet (altijd) en dat kan voor verwarring en teleurstelling zorgen. Want je stond altijd voor die ander klaar, maar nu heb jij hulp nodig en dan is die persoon nergens te zien. We hebben de natuurlijke neiging om ons daar vervolgens aan vast te houden. Aan die teleurstelling. Terwijl de kans groot is dat iemand uit een hele overwachte hoek wél voor je klaar staat. Dat is namelijk de Universele Balans. Als je geeft, zul je ontvangen.
De sleutel ligt, in mijn beleving, in het onvoorwaardelijk geven: het letterlijk geven zonder voorwaarden. Onvoorwaardelijk geven is een vak apart. Het betekent dat je iets geeft, zonder daar oprecht helemaal niets van niemand voor terug te verwachten. En probeer het maar eens...het valt niet mee. Vaak zit aan ons geven toch een bepaalde verwachting, al is het maar het ontvangen van een bedankje.
Begrijp me goed, je hoort mij niet zeggen dat het verwachten van een bedankje niet zou mogen. Er is helemaal niets mis mee, maar dan is het dus al geen onvoorwaardelijk geven meer.
Lange tijd dacht ik het onvoorwaardelijk geven onder de knie te krijgen door mijn verwachting te vervangen door het vertrouwen in de Universele Balans. Die Universele Balans zorgt er immers voor dat je niet kunt geven zonder te ontvangen. Maar door te vertrouwen in een Universele Balans, was mijn boodschap eigenlijk: ik kan zonder verwachting geven, omdat ik weet dat ik op één of andere manier toch wel weer iets terug zal ontvangen. Zie je 'm? Daarmee gaf ik dus nog steeds 'onder voorwaarden', in dit geval de voorwaarde dat de Universele Balans mij mijn deel zou geven.
De volgende stap is het vertrouwen dat Universeel gezien alles in balans IS. Ook als we het niet zien en ook als we er van overtuigd zijn dat de balans volledig is doorgeslagen. Op één of andere manier IS er altijd een balans tussen geven en ontvangen. En dat vind ik persoonlijk helemáál een lastige. Maar toch heb ik inmiddels ervaren dat je hele geloofsysteem gaat schuiven als je naar de wereld kijkt vanuit die theorie: Universeel gezien IS geven en ontvangen altijd in balans. Want opeens vallen dingen als 'oneerlijk' of 'tekort komen' dan weg. Als we een tekort ervaren, zijn we ons gewoon (?) niet bewust van alles wat we ontvangen.
Wellicht omdat het in een andere vorm wordt ''afgeleverd'' dan we hadden verwacht en/of bedacht. Of omdat het via iemand anders is ''afgeleverd'' dan we hadden verwacht en/of bedacht.
Als je het gevoel hebt dat je meer geeft dan ontvangt, is het dus zinvol om eens op een rijtje te zetten wat er allemaal op jouw pad is gekomen. De kans is groot dat je een aantal dingen volledig over het hoofd hebt gezien.
En de focus op ''wat je hebt ontvangen'' in plaats van ''wat je vindt dat je zou moeten krijgen'' zet je vervolgens op het pad naar dankbaarheid voor wat er is. En dáár ligt uiteindelijk het ervaren van puur geluk.
