De term 'aarden' wordt in de praktijk vaak gebruikt als het tegenovergestelde van 'zweverig'.
In veel gevallen zit er aan beide termen ook een oordeel. Zweverig wordt ervaren als ''niet met beide benen op de grond'' en door te aarden ''kom je weer in balans''.

Onze definitie van 'aarden' wijkt daarvan af, omdat wij 'zweverig' niet zien als een probleem dat je moet voorkomen of oplossen (zie onze definitie van zweverig).

Vanuit onze visie begint het met de acceptatie van wie je bent en kun je die eerdere genoemde balans pas bereiken als je daarvoor niet eerst iets moet afwijzen (zweverig).

Wij ervaren 'aarden' dan ook als het maken van de connectie met ONZE aard. Onze kern. De optelsom van alle (tegenstrijdige) facetten die we in ons hebben. Onze kwaliteiten en onze zwakheden. Onze lichtkanten en onze schaduwkanten. De lichte energie en de zware energie. Het omarmen van ons totale Zijn. Dat is - voor ons - aarden.